Ulryk Czerwonka

Z pochodzenia Czech. Początkowo w wojnie trzynastoletniej toczonej między Polską a Zakonem Krzyżackim, walczył po stronie Zakonu dowodząc najemnikami z Czech. Ponieważ przez wiele miesięcy zakon zalegał z płaceniem żołdu, w czerwcu 1457 roku za sumę 190 tysięcy węgierskich florenów Oldrzych Czerwonka sprzedał Polsce krzyżackie zamki: w Malborku, Tczewie i Iławie. Dzięki temu, 7 czerwca król Kazimierz IV Jagiellończyk uroczyście wjechał do Malborka, a wielki mistrz Ludwig von Erlichshausen był zmuszony przenieść siedzibę Zakonu do Królewca. W nagrodę Czerwonka otrzymał nadania zamków w Kowalewie, Świeciu i Golubiu, gdzie sprawował urząd starosty oraz godność pierwszego starosty królewskiego na zamku w Malborku. W latach 1457-1458 Ulryk Czerwonka walcząc po polskiej stronie bronił Malborka przed wojskami zakonu krzyżackiego. Po jego interwencji z polskiej niewoli został zwolniony Bernard Szumborski.
W 1460 roku Czerwonka, po powrocie do Pragi, został uwięziony przez Jerzego z Podiebradów, za zdradę Zakonu i złamanie zasady honoru i wierności. Po dwóch latach uwolniono go dzięki polskiej interwencji. Powrócił do Polski i jeszcze w 1462 roku wziął udział w odbiciu miasta Golubia z rąk wojsk krzyżackich dowodzonych przez Bernarda Szumborskiego.